Biuro Rzeczy Znalezionych

Zadania Biura Rzeczy Znalezionych:

1. odbieranie zawiadomienia o znalezieniu rzeczy zagubionej, jeśli znalazca nie wie, kto jest uprawniony do odbioru rzeczy,

2. ewidencja i przechowywanie rzeczy znalezionej,
3. poszukiwanie osób uprawnionych do odbioru rzeczy znalezionych,
4. wydawanie rzeczy znalezionych uprawnionym odbiorcom,
5. likwidacja niepodjętych depozytów.

Do Biura Rzeczy znalezionych przyjmowane są rzeczy znalezione na terenie Powiatu Pleszewskiego, za wyjątkiem:

1. sprzętu  lub ekwipunku wojskowego, dokumentu wojskowego, a w szczególności legitymacji książeczki lub zaświadczenia wojskowego karty powołania albo mapy wojskowej, broni, amunicji, materiałów wybuchowych, aparatury radiowo – nadawczej, dowodów osobistych, tymczasowych zaświadczeń tożsamości , paszportów i innych dokumentów podróży, które należy oddać niezwłocznie do najbliższego posterunku policji.
2. rzeczy znalezionych w budynkach publicznych, w pomieszczeniach otwartych dla publiczności  oraz rzeczy znalezionych w środkach transportu publicznego, znalazca obowiązany jest oddać rzecz znalezioną do zarządcy budynku lub pomieszczenia bądź zarządcy środka transportu publicznego.

Starosta może odmówić odebrania i przechowywania rzeczy znalezionej, jeżeli ona nie przedstawia żadnej wartości lub została porzucona z zamiarem wyzbycia się rzeczy.

Rzecz znaleziona zostaje wydana pod warunkiem udokumentowania przez odbiorcę prawa do jej posiadania.
Właściciel zgubionej rzeczy zgłaszający się po jej odbiór powinien:

1. opisać precyzyjnie wygląd, bądź znaki szczególne rzeczy,
2. przedstawić dowody stwierdzające posiadanie zagubionej rzeczy np. dowód zakupu przedmiotu, numery seryjne,
3. uiścić opłatę poniesioną przez organ przechowujący w przypadku, gdy przechowywanie rzeczy znalezionej pociąga za sobą koszty.

Zgodnie z art.187 kodeksu cywilnego pieniądze, papiery wartościowe, kosztowności oraz rzeczy mające wartość naukową lub artystyczną, które nie zostaną przez uprawnionego odebrane w ciągu roku od dnia wezwania go przez właściwy organ, a w razie niemożności wezwania – w ciągu dwóch lat od ich znalezienia, stają się własnością Skarbu Państwa. Inne rzeczy stają się po upływie tych samych terminów własnością znalazcy, jeżeli uczynił on zadość swoim obowiązkom; jeżeli rzeczy są przechowywane przez organ państwowy, znalazca może je odebrać za zwrotem kosztów.

Biuro Rzeczy Znalezionych działa w oparciu o przepisy:

1. ustawę z dnia 23 kwietnia 1964r.  – Kodeks Cywilny (Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz. 93,             z późn. zm.),
2. ustawę z dnia 18 października 2006r. o likwidacji niepodjętych depozytów (Dz. U. z 2006 r., Nr 208, poz. 1537 z późn. zm.),
3. rozporządzenie Rady Ministrów  z dnia 14 czerwca 1966r. w sprawie rzeczy znalezionych (Dz. U. Z 1966r. Nr 22, poz. 141 z późn. zm.),
4. zarządzenie Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1967r. w sprawie sposobu ewidencjonowania i przechowywania rzeczy znalezionych (M.P. Nr 65, poz. 312).